Onafhankelijke en gecombineerde associaties van slaapduur en slaapkwaliteit met veel voorkomende fysieke en mentale stoornissen: resultaten van een multi-etnische populatie-gebaseerde studi

Onafhankelijke en gecombineerde associaties van slaapduur en slaapkwaliteit met veel voorkomende fysieke en mentale stoornissen: resultaten van een multi-etnische populatie-gebaseerde studi

juli 16, 2020 0 Door admin

Translating…


CBD Olie kan helpen bij artrose. Lees hoe op MHBioShop.com


Huile de CBD peut aider avec l’arthrose. Visite HuileCBD.be


 

  • Loading metrics

Open Access

Peer-reviewed

Research Article

  • Lee Seng Esmond Seow, 
  • Xiao Wei Tan, 
  • Siow Ann Chong, 
  • Janhavi Ajit Vaingankar, 
  • Edimansyah Abdin, 
  • Saleha Shafie, 
  • Boon Yiang Chua, 
  • Derrick Heng, 
  • Mythily Subramaniam
PLOS

x

Abstract

Sleep duration and sleep quality are often linked to increased risk of mortality and morbidity. However, national representative data on both sleep duration and sleep quality and their relationship with chronic health problems are rarely available from the same source. This current study aimed to examine the independent and combined associations of sleep duration and sleep quality with physical and mental disorders, using data from the Singapore Mental Health Study 2016. 6,126 residents aged ≥18years participated in this epidemiological, cross-sectional survey. Sleep measures were assessed using the Pittsburg Sleep Quality Index while lifetime or 12-month medical and psychiatric diagnoses were established using the Composite International Diagnostic Interview 3.0. Both short sleep (

Citation: Seow LSE, Tan XW, Chong SA, Vaingankar JA, Abdin E, Shafie S, et al. (2020) Independent and combined associations of sleep duration and sleep quality with common physical and mental disorders: Results from a multi-ethnic population-based study. PLoS ONE 15(7): e0235816. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0235816

Editor: Claudio Andaloro, University of Catania, ITALY

Received: November 11, 2019; Accepted: June 23, 2020; Published: July 16, 2020

Copyright: © 2020 Seow et al. This is an open access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License, which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original author and source are credited.

Data Availability: All individual data from this study resides with Office of Research, Institute of Mental Health. Data is not available for online access, however, readers who wish to gain access to the data can write to the Clinical Research Committee, Institute of Mental Health/ Woodbridge Hospital Secretariat at IMHRESEARCH@imh.com.sg. Access can be granted subject to the Institutional Review Board (IRB) and the research collaborative agreement guidelines. This is a requirement mandated for this research study by our IRB and funders.

Funding: This research is supported by the Ministry of Health, Singapore (https://www.moh.gov.sg/) and Temasek Innovates (https://www.temasekfoundation-innovates.org.sg/). The funders had no role in study design, data collection and analysis, decision to publish, or preparation of the manuscript.

Competing interests: The authors have declared that no competing interests exist.

Introduction

Sleep plays an essential role in the health and well-being throughout one’s life. Getting enough good quality sleep is necessary for physiologic restoration and recovery, and the lack of it has been identified as a growing public health concern. Just as adverse sleep issues can increase the risk of health problems, several diseases and disorders can also affect the amount and quality of sleep in individuals. In perhaps the earliest study that looked at the relationship between sleep and health, Hammond [1] observed those who had 7 hours of sleep to report the lowest mortality during a 2-year follow up, with increased death rates found among those who reported shorter or longer sleep duration [1]. The results from this study appear to have driven subsequent research on sleep duration and physical health. For example, several cohort studies have focused on the relationship between sleep duration with cardiovascular- and cancer- specific outcomes and all-cause mortality [25]. Research on sleep quality only began to gain more attention after Ford and Kamerow [6] found insomnia to greatly increase the risk of psychiatric disorders. The conceptualization of sleep as two distinct constructs of duration and quality has since been recognised and despite having some extent of overlap, there are qualitative differences between them. “Sleep duration” refers to the total amount of sleep obtained, either during the nocturnal sleep episode or across the 24-h period [7] while “sleep quality” includes the quantitative aspects of sleep such as sleep quantity, sleep latency, or number of arousals at night, as well as the largely subjective indices of sleep, such as depth of sleep, how well rested one feels upon awakening and general satisfaction with sleep [8].

While many studies have since examined the link between sleep and chronic diseases, Bin [9] identified several limitations in this field of research. Firstly, it has been proposed by Bin that much of these evidence points to connecting sleep duration to physical health, and linking sleep quality to mental health. While several meta-analyses have found significant associations between insomnia and mortality and cardiovascular diseases [1012], there remains a dearth of research looking at the relationship between sleep disturbance and other physical diseases, or that between sleep duration and psychiatric diseases. Secondly, Bin also highlighted that sleep duration and quality have been conceptualized so distinctly that many have failed to recognise that they are measures of the same underlying phenomenon [9]. As a result, nationally representative data on both sleep quality and sleep duration are rarely available from the same source. While few studies conducted in large population samples may have examined the individual association of the two sleep measures with both physical and mental health [1317], mental health was mainly evaluated only at symptomatic level such as the use of emotional functioning, perceived stress, and severity of depression and anxiety measured on screening instruments.

As noted previously, sleep characteristics in general populations have been studied; typically by assessing sleep duration and quality as the outcomes [1821]. Based on recommendations by the National Sleep Foundation, the age-appropriate sleep duration was suggested to be 7 to 9 hours for an healthy younger adult or adult with normal sleep, and 7 to 8 hours of sleep for an older adult [22]. Perceived good sleep quality, on the other hand, is characterized by subjective reports of the continuity and restfulness of sleep, including absence of significant sleep disturbances. The roles of sleep duration and sleep quality are believed to be inextricably linked; people with short and long sleep tend to be those who also report sleep disturbance [23, 24]. In other words, the short and long sleep durations may reflect poor sleep quality beyond absolute sleep hours. Yet, other evidence also suggested that sleep quality may not be synonymous with sleep duration. It has been found that the reported usual sleep durations among groups who complain of insomnia and sleeping pill use were well within the range of those without sleep problems [25], while individuals with poor sleep quality were also found to have sufficient sleep [26]. For this reason, it may be more appropriate for studies that include sleep duration or sleep quality as the variable of interest to adjust for the effect of each other in respective analysis.

To address the above limitations and to elucidate the relationship between sleep and chronic diseases, this study therefore aimed to examine the associations of sleep duration and sleep quality (independently and combined) with lifetime or 12-month physical and mental health diagnoses, using data from a national, epidemiological survey.

Materials and methods

Study overview

Data was collected as part of the Singapore Mental Health Study (SMHS) 2016, the second epidemiological survey conducted to establish the prevalence of specific mental illnesses and their associated factors among adult residents (citizen and permanent residents) aged ≥18 years in Singapore [27]. Approval of study was obtained from the institutional review board- National Healthcare Group, Domain Specific Review Board, Singapore. Field interviewers were required to undergo a two-week structured training program conducted by the research team members from the Institute of Mental Health, Singapore, who had been trained and certified by the official World Mental Health Composite International Diagnostic Interview (WMH-CIDI) Training and Research Centre at the University of Michigan. Those who did not meet the standard of knowledge and competency were not allowed to proceed with the fieldwork, which was held between the period of August 2016 to April 2018. Computer-assisted personal interviews (CAPIs) were conducted face-to-face by the interviewers in any of the three preferred languages: English, Chinese and Malay.

Sample

The survey was designed to be representative of adult citizens including Singaporeans and Permanent Residents aged 18 years and above. The respondents were randomly selected from a national population registry that maintains the names and sociodemographic information of all Singapore residents with 16 strata defined accordingly to ethnicity (Chinese, Malay, Indian, Others) and age groups (18–34, 35–49, 50–64, 65 and above). To ensure an adequate sample in the minority groups and improve the precision for subgroup analysis, a disproportionate stratified sampling (by age and ethnicity) was adopted; where those aged 65 years and above, Malays and Indians were oversampled. Those residents who were incapable of doing an interview due to severe physical or mental conditions, language barriers, living outside the country, institutionalized or hospitalized at the time of the survey, and those were not contactable due to incomplete or incorrect address, were determined as ineligibles and were excluded from the survey. All study participants and the legal representatives for those aged below 21 years of age provided written informed consent prior to the study. The detailed methodology of the SMHS has been described elsewhere [28].

Data collection

Information such as age, gender, ethnicity, marital status, education, employment status, household income was collected using a structured questionnaire. The height and weight of each respondent were measured to calculate their body mass index (BMI) for risk assessment of cardiovascular disease. Participants were also asked of their current smoking status (smoker, ex-smoker or non-smoker) and how often did they usually have any kind of alcoholic drink during the past 12 months. These sociodemographic and lifestyle data were treated as the main covariates.

Sleep measures

Although sleep quality is a widely accepted clinical construct, it represents a complex phenomenon that is not readily defined and difficult to measure objectively. To better quantify quality of sleep, the Pittsburg Sleep Quality Index (PSQI), a reliable and validated standardized measure has been developed to assess sleep quality and disturbance over the ‘past month’ [29]. This 19-item self-reported questionnaire generates seven component scores: subjective sleep quality, latency, duration, habitual sleep efficiency, sleep disturbances, use of sleep medications, and day-time dysfunction, as well as a global score that ranges from 0 to 21 and discriminates between “good” and “poor” sleepers. Although sleep duration (actual hours spent sleeping) is a component of the sleep quality, they are universally recognised as two distinct constructs. The relationships between sleep quality, and measures of health, well-being and sleepiness have been found to be independent of any effect by sleep quantity [8].

In the current study, we attempted to look at the independent and combined associations of sleep quality and sleep duration with various health conditions. For sleep quality, a global PSQI score of ≥5 was considered indicative of a poor sleep quality [29]. For sleep duration, we adopted similar categorization as previous studies [15, 30] and classified actual sleep duration into average ≤6 hours, 7–8 hours and ≥9 hours per day. The category of 7-8h/day was chosen as the reference for sleep duration to capture possible non-linear relationship between sleep duration and its associated variables, and for the purpose of comparison across studies. For the combined sleep variable (i.e., “duration quality”), 7-8h/day & good sleep was selected as the reference category from the six available combined levels. The Cronbach’s alpha for the seven components of the PSQI were 0.604, 0.701, and 0.633, respectively for the English, Chinese and Malay administered versions.

Physical disorders

Respondents were asked if they ever had any of the listed major health problems using a modified version of the CIDI 3.0 checklist of chronic medical disorders. The list of 18 medical disorders were (1) asthma, (2) high blood sugar or diabetes, (3) hypertension and high blood pressure, (4) arthritis or rheumatism, (5) cancer diagnosis, (6) a neurological condition, such as epilepsy, convulsions, (7) Parkinson’s disease, (8) stroke or major paralysis (inability to use arms or walk), (9) congestive heart failure, (10) heart diseases including a heart attack, coronary heart diseases, angina, or other heart disease, (11) back problems including disk or spine, (12) stomach ulcer, (13) chronic inflamed bowel, enteritis, or colitis, (14) thyroid disease, (15) kidney failure, (16) migraine headaches, (17) chronic lung diseases such as chronic bronchitis or emphysema, and lastly (18) hyperlipidaemia or high cholesterol. For the purpose of this study, these 18 disorders were regrouped into 9 major categories as reported in Tables 2 and 4. Any physical disorder was defined as the presence of any of the 18 chronic conditions.

Mental disorders

The diagnoses of mental disorders were established using the WMH-CIDI version 3.0, a fully structured diagnostic instrument based on Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th Edition (DSM-IV) and International Classification of Disease, 10th Revision (ICD-10) Classification of Mental and Behavioural Disorders criteria. To reduce respondent burden, participants were only required to complete respective diagnostic section of the questionnaire if they had answered positively to a specific screening question. For the purpose of this study, only select mental health modules were administered to determine diagnoses of major depressive disorder (MDD), bipolar disorder (BD), dysthymic disorder (DD), general anxiety disorder (GAD), obsessive compulsive disorder (OCD) and alcohol use disorder (AUD). Any mental disorder was defined as the presence of any of the 6 mental conditions. In our study, “12-month diagnosis” is indicative of an episode within the last 12-months while “lifetime diagnosis” includes both 12-month and past episode(s) reported in the interview at that visit. Organic exclusion and diagnostic hierarchy rules were applied to generate the final diagnoses. We have examined both the lifetime and 12-month prevalence to explore possible difference in the relationship between the sleep variables and mental disorders.

Statistical analyses

Data was analysed by IBM SPSS Complex Samples, version 23.0 and estimates were weighted to adjust for over-sampling and non-response. Individual weights were also post-stratified by age and ethnicity according to the Singapore residential population statistics in 2014. Descriptive statistics was tabulated for the overall sample. A series of regression models were conducted such that the estimated odds ratios (ORs) measure the strength of association between each disorder and each of the three sleep variables (sleep quality, sleep duration and “quality duration”) while controlling for other confounding variables. In these regression models (one for physical disorders, one for 12-month history of mental disorders and one for lifetime history of mental disorders), the sleep measure of interest was treated as a dependent variable while mental and physical disorders were treated as main independent variables. For example, in assessing the independent association of sleep quality with physical health, sleep quality was regressed on all the physical disorders in a single model while including sociodemographic (age group, gender, ethnicity, marital status, education and household income), lifestyle factors (BMI, smoking and drinking statues), sleep duration and the presence of any mental disorder as covariates. By doing so, we were able to control for the effect of multimorbidity among the individuals. Two types of regression models were utilized. Binary logistic regressions were conducted when sleep quality (poor vs good) was analysed as the binary dependent variable while multinomial logistic regressions were conducted when sleep duration (≤6h vs 7-8h vs ≥9h/day) and “duration quality” were analysed as the dependent variables with three categories. Statistical significance was set at p

Results

A total of 6,126 residents were interviewed for the SMHS 2016 study. Table 1 shows the demographic distribution of the total sample, stratified by sleep quality and sleep duration (see S1 Table for the distribution of physical and mental disorders, stratified by sleep quality and sleep duration).

Associations of each independent sleep variable with physical disorders

Table 2 shows the associations between chronic physical disorders and each independent sleep variable. After adjusting for sociodemographic/ lifestyle factors, all other physical disorders, any lifetime mental disorder and the other sleep measure, those who had poor sleep (vs good sleep; OR = 1.6, 95% CI 1.3–2.0) and those who slept ≤6h/day (vs 7-8h/day; OR = 1.4, 95% CI 1.1–1.7) in the past month were both significantly associated with higher odds of having a chronic pain condition. Further analysis involving the individual pain conditions revealed only migraine headaches (OR = 1.6, 95% CI 1.2–2.2, p = 0.002) to be significantly associated with short sleep while both migraine headaches (OR = 1.8, 95% CI 1.3–2.4, p

Associations of each independent sleep variable with mental disorders

Table 3 shows the associations between lifetime and 12-month mental disorders with each independent sleep variable. After adjusting for sociodemographic/ lifestyle factors, all other mental disorders, any physical disorder and the other sleep measure, poor (vs good) sleep quality in the past month was significantly associated with having increased odds of having MDD (lifetime: OR = 2.0, 95% CI 1.4–2.9; 12-month: OR = 3.1, 95% CI 1.8–5.4), BD (lifetime: OR = 2.8, 95% CI 1.5–5.2; 12-month: OR = 4.2, 95% CI 1.8–9.4), GAD (lifetime: OR = 2.3, 95% CI 1.2–4.4; 12-month: OR = 4.3, 95% CI 1.8–10.5), and OCD (lifetime: OR = 2.2, 95% CI 1.4–3.4; 12-month: OR = 2.4, 95% CI 1.4–3.9), while having ≤6h/day (vs 7-8h/day) sleep duration in the past month was associated with increased odds of having OCD (lifetime: OR = 1.6, 95% CI 1.0–2.5; 12-month: OR = 2.0, 95% CI 1.2–3.3). In addition, poor sleep quality was associated with having any mental disorder (lifetime: OR = 2.2, 95% CI 1.7–2.8; 12-month: OR = 3.2, 95% CI 2.3–4.3).

Associations of the combined sleep variable with physical disorders

Table 4 shows the associations between physical disorders with the combined sleep variable. ‘

Associations of the combined sleep variable with mental disorders

Table 5 shows the associations between lifetime mental disorders with the combined sleep variable. Compared to ‘7-8h/day and good sleep’, all three sleep duration groups (≤6h & 7-8h & ≥9h/day) with poor sleep in the past month were associated with higher chance of having lifetime MDD and any mental disorder. ‘≤6h/day and poor sleep’ was also associated with having lifetime BD (OR = 3.8, 95% CI 1.3–11.6) and OCD (OR = 3.7, 95% CI 2.0–7.1).

Table 6 shows the associations between 12-month mental disorders with the combined sleep variable. ‘≤6h/day and poor sleep’ (vs ‘7-8h/day and good sleep’) in the past month was associated with higher chance of having lifetime MDD (OR = 3.5, 95% CI 1.7–7.1), BD (OR = 4.4, 95% CI 1.4–13.6), GAD (OR = 3.8, 95% CI 1.2–11.9), OCD (OR = 4.3, 95% CI 2.3–8.3), and any mental disorder (OR = 3.9, 95% CI 2.6–5.9).

Discussion

In the current study, we assessed the associations of both sleep duration and sleep quality (independently and combined) with comorbid physical and mental disorders established using CIDI among a large pool of community-dwelling adults. By using a population cohort of healthy adults and investigating the relationship between sleep and diseases across multiple health domains in the same sample, we can circumvent challenges associated with studying clinical populations and provide new insights.

By examining sleep duration alongside with sleep quality and their relationships with health statuses from the same population, the current study may be able to provide some form of comparative evidence to determine which of these two sleep indicators may be more belangrijk voor de volksgezondheid, gebaseerd op onafhankelijke verenigingen. De bijbehorende fysieke comorbiditeiten bleken vergelijkbaar voor slechte slaapkwaliteit en korte slaapduur, met slechts een iets hogere oddsratio voor de eerste. Slaapkwaliteit, maar niet de slaapduur, werd geassocieerd met enige fysieke stoornis (sen). Een hoger aantal mentale comorbiditeiten (zowel levenslang als 12 maanden) vertoonde echter significante associaties met een slechte slaapkwaliteit met grotere effectgroottes vergeleken met die met een korte slaapduur. Onze bevindingen kunnen impliceren dat slaapstoornissen sterker kunnen worden geassocieerd met (1) psychische gezondheid en (2) algehele gezondheid in vergelijking met slaaphoeveelheid.

Andere studies hebben vergelijkbare bevindingen gerapporteerd met betrekking tot het belang van slaapkwaliteit over slaapduur voor mentale gezondheid. Gadie en collega’s [ ​​16 ] vonden de sterkste associatie tussen slaapkwaliteit en mentale gezondheid, maar slechts matige relaties met fysieke en cognitieve gezondheid, en dergelijke waargenomen relaties waren meestal stabiel gedurende de volwassen levensduur. Bij oudere volwassenen werden chronische slapeloosheidssymptomen ook geassocieerd met slechter mentaal (verschil -6,9; SE = 0,4) en fysiek (verschil -2,8; SE = 0,4) welzijn, terwijl zowel terugkerende lange als korte slaap alleen geassocieerd waren met fysieke ( verschil -3,5; SE = 0,9) welzijn [ 17 ]. Ten slotte bleek een slechte slaapkwaliteit, maar niet de slaapduur, een significante invloed te hebben op de ontwikkeling van zowel depressieve symptomen als zelfmoordgedachten bij eerstejaars van de Japanse universiteit [ 31 ]. Ondanks het feit dat uit onderzoek consequent is gebleken dat korte en lange slaap wordt geassocieerd met nadelige gezondheidsresultaten [ 32 , 33 ], er lijkt een gebrek te zijn aan studies die ondersteuning hebben gegeven voor de sterkere rol van slaapduur boven slaapkwaliteit in relatie tot fysieke gezondheid, zoals Bin voorstelde [ 9 ]. In feite, in een studie die onderzocht hoe het begin van verminderde slaap het risico op vastgestelde hart- en vaatziekten beïnvloedt, hebben Clark et al. [ 34 ] vond het begin van slaapstoornissen in plaats van korte of lange slaap om het daaropvolgende risico op hypertensie en dyslipidemie te voorspellen. Hoewel onze studie dergelijke associatie (s) tussen slaapkwaliteit en de specifieke fysieke omstandigheden niet tot stand heeft gebracht, toont de studie van Clarke en collega’s aan dat de kwaliteit van de slaap een belangrijkere risicofactor lijkt te zijn voor het voorspellen van de algehele gezondheid en ziekten in vergelijking met de hoeveelheid slaap. In studies onder universiteitsstudenten werd ook gevonden dat de gemiddelde slaapkwaliteit beter verband houdt met de gezondheid, het evenwicht, de tevredenheid met het leven en gevoelens van spanning, depressie, woede, vermoeidheid, slaperigheid en verwarring dan de gemiddelde slaaphoeveelheid [ 8 , 35 ].

In termen van de associaties van de gecombineerde slaapvariabele met gezondheidsstandbeelden, onthulden onze bevindingen slechte slaapkwaliteit en korte ( 36 ], diabetes of verminderde nuchtere glucose [ 37 39 ], psychische nood [ 40 ], risico op coronaire hartziekten en sterfte aan hart- en vaatziekten [ 41 43 ] onder verschillende populaties. We ontdekten ook dat een slechte slaapkwaliteit consistent wordt geassocieerd met levenslange psychische stoornissen, met name MDD, ongeacht de slaapduur. Slechte slaapkwaliteit in combinatie met korte, middellange en lange slaap bleek ook sterke associaties te hebben met slechter fysiek, emotioneel en sociaal functioneren in een algemene populatie [ 13 een>]. Dit ondersteunt verder dat slaapkwaliteit sterker geassocieerd kan worden met gezondheidsproblemen dan slaapduur.

We hebben geen verband gevonden tussen een van de slaapmetingen met fysieke aandoeningen zoals metabole en hart- en vaatziekten ondanks significante associaties die worden vertoond in de uitgebreide literatuur [ 32 34 , 36 , 38 , 39 , 41 43 ]. Het ontbreken van dergelijke bevindingen in ons onderzoek kan te wijten zijn aan de verstorende effecten van andere fysieke aandoeningen en waarvan alleen chronische pijn (waaronder artritis of reuma, rugproblemen waaronder schijf- of wervelkolomproblemen, migrainehoofdpijn) significant werd geassocieerd met beide slaapvariabelen. Slechts enkele populatie-gebaseerde studies hebben zo’n uitgebreide reeks chronische ziekten [ 15 , 30 ]. In het onderzoek onder de Koreaanse bevolking bleken alleen artrose en kanker (maar geen metabole of cardiovasculaire aandoeningen) geassocieerd te zijn met een korte ( 15 ]. Bij de Braziliaanse bevolking bleken hartaandoeningen en vaatproblemen (maar niet metabole aandoeningen zoals hypertensie en diabetes) geassocieerd met slaapduur [ 30 ]. Bovendien bleken ook andere pijnstoornissen zoals reuma / artritis / artrose, osteoporose en rugpijn / problemen geassocieerd te zijn met korte slaap vergeleken met slaapduur in het middensegment [ 30 ]. Wat betreft psychische stoornissen in de onafhankelijke verenigingen, vonden we dat slechte slaapkwaliteit geassocieerd werd met bijna alle stemmings- en angststoornissen behalve dysthymie. Associaties tussen depressieve en angstsymptomen of stoornissen met een slechte slaapkwaliteit waren ook goed gedocumenteerd in andere onderzoeken [ 6 , 15 , ​​16 , 30 , 44 , 45 ]. Bovendien merkten we op dat deze psychische stoornissen significante associaties met slaapkwaliteit bleven vertonen, ongeacht of het om levenslange of 12 maanden durende aandoeningen ging. We ontdekten ook dat, behalve voor GAD dat significant wordt in termen van zijn relatie met de gecombineerde slaapvariabele wanneer het criterium werd veranderd van levenslange naar 12 maanden diagnoses, de andere stoornissen relatief stabiel bleven in hun relaties met zowel de onafhankelijke als gecombineerde slaapvariabelen over levenslange en 12 maanden stoornissen. Dit rechtvaardigt verder de nauwe relatie tussen deze affectieve stoornissen en slaap.

Onderzoek heeft een mogelijke U-vormige associatie gevonden tussen slaapduur en gezondheid, waar korte en lange slaap (vergeleken met normale slaap of slaap in het middensegment) was gerelateerd aan een verhoogd risico op morbiditeit en mortaliteit [ ​​16 , 30 , 33 , 46 , 47 ]. De huidige studie vond echter geen kromlijnige trend in al onze analyses omdat de categorie van> 9 uur / dag slaap geen significante associatie vertoonde met enige stoornis. Bovendien waren de meeste van de gerapporteerde oddsratio’s in de associaties van de fysieke stoornissen met de onafhankelijke slaapvariabele (n) minder dan 1,0, wat suggereert dat deze aandoeningen negatief geassocieerd kunnen zijn met lange slaap ondanks dat ze onbeduidend zijn. Er is gepostuleerd dat een slechte slaapkwaliteit op zijn minst gedeeltelijk verantwoordelijk kan zijn voor de nadelige gezondheidsresultaten die samenhangen met de extremen van de slaapduur [ 9 ]. Onze analyses voor de gezondheidscorrelaties van slaapduur werden gecontroleerd op slaapkwaliteit en kunnen daarom de afwezigheid van significante U-vormige associaties verklaren. Een andere mogelijke reden zou de relatief kleinere steekproefomvang kunnen zijn bij degenen die> 9 uur / dag lang sliepen (gewogen prevalentiepercentage van slechts 6,2%), wat resulteert in een lager statistisch vermogen om enig echt effect te detecteren. Dit heeft ook geleid tot verschillende niet-gerapporteerde effectgroottes en schattingen in de multinomiale logistische regressie waarbij associaties van de verschillende aandoeningen met de gecombineerde slaapvariabele zijn betrokken vanwege lage celgroottes. Deze bevindingen in ons onderzoek met betrekking tot lang slapen moeten daarom mogelijk met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd.

De huidige studie gebruikte een grote nationaal representatieve steekproef van volwassenen uit een multi-etnische gemeenschap populatie en had verschillende tekortkomingen van eerdere onderzoeken naar morbiditeit in verband met slaapmaatregelen aangepakt. Er waren echter nog enkele beperkingen aan deze studie. Ten eerste, hoewel we de CIDI gebruikten om mentale diagnoses te stellen, was het niet mogelijk om alle psychische stoornissen op te nemen vanwege tijdsdruk, kosten en respondentlast. Ten tweede waren zowel de slaapkwaliteit als de slaapduur zelfgerapporteerd; dergelijke subjectieve meningen van deelnemers geven eerder een schatting dan de werkelijke slaapomstandigheden als gevolg van vooringenomenheid. Studies hebben ook aangetoond dat zelfgerapporteerde slaapduur objectief gemeten slaap overschat [ 48 , 49 ] en de mate van overrapportage nam toe naarmate de slaapduur afnam [ 50 ]. Dientengevolge liepen korte slapers een groter risico om verkeerd geclassificeerd te worden als normale of lange slaper, wat mogelijk heeft geleid tot het onvermogen om een ​​verhoogd gezondheidsrisico bij dergelijke personen te detecteren. Een verkeerde classificatie kan echter leiden tot vertekening in beide richtingen (d.w.z. naar of weg van de nul). Ten slotte kunnen oorzakelijk verband tussen slaap en chronische ziekten niet worden afgeleid vanwege de cross-sectionele opzet van deze studie. Bovendien hebben we de afgelopen maand slaapmaatregelen gebruikt als een proxy om hun relatie met levenslange en 12 maanden durende gezondheidsproblemen te onderzoeken en daarom konden alleen associaties tussen slaap en gezondheid worden vastgesteld, en we zouden elke impact van slaap op gezondheidsresultaten die in het medisch onderzoek een grotere zorg zouden zijn. Er is behoefte aan longitudinale studies om meer licht te werpen op de richtingen van invloed tussen deze variabelen.

Conclusies

Deze studie onderzocht de associaties van twee slaapvariabelen: slaapduur en slaapkwaliteit (onafhankelijk en gecombineerd) met chronische morbiditeiten . Zowel fysieke als mentale gezondheidsdomeinen werden onderzocht en diagnoses werden verzameld met behulp van de gevalideerde CIDI. Onze bevindingen gaven aan dat slaapkwaliteit een belangrijkere indicator kan zijn voor psychologische en algehele gezondheid in vergelijking met slaapduur. We hebben geen U-vormige relatie waargenomen tussen slaapduur en morbiditeit, omdat alleen korte slaap geassocieerd was met ongunstige gezondheidsproblemen. Slechte slaapkwaliteit in combinatie met korte slaap werd geassocieerd met het hoogste aantal morbiditeiten en daarom is er behoefte aan publieke bewustwording over de relatie tussen slaap en gezondheid.

Ondersteunende informatie

S1-tabel. Verdeling van fysieke en mentale stoornissen, gestratificeerd naar slaapduur en slaapkwaliteit.

MDD: depressieve stoornis; DD: dysthyme stoornis; BD: bipolaire stoornis; GAD: gegeneraliseerde angststoornis; OCS: obsessief-compulsieve stoornis; AUD: alcoholgebruiksstoornis.

https://doi.org/10.1371/journal.pone.0235816.s001 p>

(DOCX)

References

  1. 1. Hammond EC. Enkele voorlopige bevindingen over fysieke klachten uit een prospectieve studie van 1.064.004 mannen en vrouwen. Am J Public Health Nations Health. 1964; 54: 11-23. pmid: 14117648
  2. 2. Shen X, Wu Y, Zhang D. Slaapduur ’s nachts, slaapduur van 24 uur en risico op sterfte door alle oorzaken bij volwassenen: een meta-analyse van prospectieve cohortstudies. Wetenschappelijke rapporten. 2016; 6: 21480. Epub 2016/02/24. pmid: 26900147; PubMed Central PMCID: PMC4761879.
  3. 3. Yin J, Jin X, Shan Z, Li S, Huang H, Li P, et al. Relatie van slaapduur met sterfte door alle oorzaken en cardiovasculaire gebeurtenissen: een systematische review en dosis-respons meta-analyse van prospectieve cohortstudies. Tijdschrift van de American Heart Association. 2017; 6 (9). Epub 2017/09/11. pmid: 28889101; PubMed Central PMCID: PMC5634263.
  4. 4. Li Y, Cai S, Ling Y, Mi S, Fan C, Zhong Y, et al. Verband tussen totale slaaptijd en alle kankersterfte: niet-lineaire dosis-respons meta-analyse van cohortstudies. Slaapmedicijn. 2019; 60: 211–8. Epub 12/06/2019. pmid: 31182327.
  5. 5. Krittanawong C, Tunhasiriwet A, Wang Z, Zhang H, Farrell AM, Chirapongsathorn S, et al. Associatie tussen korte en lange slaapduur en cardiovasculaire uitkomsten: een systematische review en meta-analyse. Europees harttijdschrift Acute cardiovasculaire zorg. 2019; 8 (8): 762–70. Epub 06/06/2017. pmid: 29206050.
  6. 6. Ford DE, Kamerow DB. Epidemiologische studie van slaapstoornissen en psychiatrische stoornissen. Een kans voor preventie? JAMA. 1989; 262 (11): 1479–84. pmid: 2769898
  7. 7. Kline C. Slaapduur. In: Gellman MD, Turner JR, redacteuren. Encyclopedie van de gedragsgeneeskunde. New York, NY: Springer New York; 2013. p. 1808–10.
    • 8. Pilcher J, Ginter D, Sadowsky B. Slaapkwaliteit versus slaaphoeveelheid: relaties tussen slaap en maten van slaap gezondheid, welzijn en slaperigheid bij studenten. Journal of psychosomatisch onderzoek. 1997; 42: 583-96. pmid: 9226606
    • 9. Bin YS. Is slaapkwaliteit belangrijker dan slaapduur voor de volksgezondheid? Slaap. 2016; 39 (9): 1629-1630. PMC4989250. pmid: 27568809
    • 10. Ge L, Guyatt G, Tian J, Pan B, Chang Y, Chen Y, et al. Slapeloosheid en sterfterisico door alle oorzaken, hart- en vaatziekten en kanker: systematische review en meta-analyse van prospectieve cohortstudies. Slaapgeneeskunde beoordelingen. 2019; 48: 101215. Epub 21/10/2019. pmid: 31630016.
    • 11. Lovato N, Lack L. Insomnia en mortaliteit: een meta-analyse. Slaapgeneeskunde beoordelingen. 2019; 43: 71–83. Epub 12/12/2018. pmid: 30529432.
    • 12. Sofi F, Cesari F, Casini A, Macchi C, Abbate R, Gensini GF. Slapeloosheid en risico op hart- en vaatziekten: een meta-analyse. Europees tijdschrift voor preventieve cardiologie. 2014; 21 (1): 57–64. Epub 2012/09/04. pmid: 22942213.
    • 13. Lallukka T, Sivertsen B, Kronholm E, Bin YS, Øverland S, Glozier N. Association of sleep duur en slaapkwaliteit met het fysieke, sociale en emotionele functioneren onder Australische volwassenen. Slaapgezondheid. 2018; 4 (2): 194-200. pmid: 29555134
    • 14. Gu D, Sautter J, Pipkin R, Zeng Y. Sociodemografische en gezondheidscorrelaties van slaapkwaliteit en -duur bij Very Old Chinese. Slaap. 2010; 33 (5): 601-10. pmid: 20469802
    • 15. Lee M-S, Shin J-S, Lee J, Lee YJ, Kim M-r, Park KB, et al. De associatie tussen mentale gezondheid, chronische ziekte en slaapduur bij Koreanen: een cross-sectioneel onderzoek. 2015; 15 (1): 1200. pmid: 26627637
    • 16. ​​ Gadie A, Shafto M, Leng Y, Kievit RA. Hoe worden leeftijdsgebonden verschillen in slaapkwaliteit geassocieerd met gezondheidsresultaten? Een epidemiologisch onderzoek in een Brits cohort van 2406 volwassenen. BMJ Open. 2017; 7 (7): e014920. pmid: 28760786
    • 17. Abell JG, Shipley MJ, Ferrie JE, Kivimäki M, Kumari M. Vereniging van chronische slapeloosheidssymptomen en recu niet-extreme slaapduur gedurende 10 jaar met welzijn bij oudere volwassenen: een cohortonderzoek. 2016; 6 (2). % J BMJ Open
    • 18. Krueger PM, Friedman EM. Slaapduur in de Verenigde Staten: een cross-sectionele populatie-gebaseerde studie. American Journal of Epidemiology. 2009; 169 (9): 1052–63. PMC2727237. pmid: 19299406
    • 19. Carrillo-Larco RM, Bernabé-Ortiz A, Miranda JJ, Rey de Castro J. Peruanen slapen duur: analyse van een bevolkingsonderzoek bij adolescenten en volwassenen. PeerJ. 2014; 2: e345. pmid: 24765579
    • 20. Leng Y, Wainwright NWJ, Cappuccio FP, Surtees PG, Luben R, Wareham N, et al. Zelfgerapporteerde slaappatronen in een Brits populatiecohort. Slaapmedicijn. 2014; 15 (3): 295-302. pmid: 24503473
    • 21. Hinz A, Glaesmer H, Brahler E, Loffler M, Engel C, Enzenbach C, et al. Slaapkwaliteit bij de algemene bevolking: psychometrische eigenschappen van de Pittsburgh Sleep Quality Index, afgeleid van een steekproef uit de Duitse gemeenschap van 9284 mensen. Sleep Med. 2017; 30: 57-63. Epub 4 mei. Pmid: 28215264
    • 22. Hirshkowitz M, Whiton K, Albert SM, Alessi C, Bruni O, DonCarlos L, et al. De aanbevelingen voor de slaapduur van de National Sleep Foundation: methodologie en samenvatting van de resultaten. Slaapgezondheid. 2015; 1 (1): 40-3. Epub 5 januari 8. pmid: 29073412
    • 23. Xiang YT, Ma X, Lu JY, Cai ZJ, Li SR, Xiang YQ, et al. Relaties van slaapduur met slaapstoornissen, basale sociaal-demografische factoren en BMI bij Chinese mensen. Sleep Med. 2009; 10 (10): 1085-9. Epub 12 mei. Pmid: 19442580
    • 24. Park S, Cho MJ, Chang SM, Bae JN, Jeon HJ, Cho SJ, et al. Relaties van slaapduur met sociodemografische en gezondheidsgerelateerde factoren, psychiatrische stoornissen en slaapstoornissen in een steekproef van Koreaanse volwassenen. J Sleep Res. 2010; 19 (4): 567–77. pmid: 20477953
    • 25. Kripke DF, Simons RN, Garfinkel L, Hammond EC. Korte en lange slaap- en slaappillen. Is er een verhoogde mortaliteit? Arch Gen Psychiatry. 1979; 36 (1): 103-16. pmid: 760693
    • 26. Carskadon MA, Dement WC, Mitler MM, Guilleminault C, Zarcone VP, Spiegel R. Zelfrapporten versus slaaplaboratoriumbevindingen bij 122 drugsvrije proefpersonen met klachten van chronische slapeloosheid. Ben J Psychiatry. 1976; 133 (12): 1382–8. pmid: 185919
    • 27. Subramaniam M, Abdin E, Vaingankar J, Shafie S, Chua B, Sambasivam R, et al. Het volgen van de geestelijke gezondheid van een natie: prevalentie en correlaten van psychische stoornissen in de tweede studie over geestelijke gezondheid in Singapore. Epidemiologie en psychiatrische wetenschappen. 2019; 29. pmid: 30947763
    • 28. Subramaniam M, Vaingankar J, Heng D, Kwok KW, Lim YW, Yap M, et al. The Singapore Mental Health Study: een overzicht van de methodologie. Int J Methods Psychiatr Res. 2012; 21 (2): 149-57. Epub 13 februari 2012 pmid: 22331628
    • 29. Buysse DJ, Reynolds CF 3rd, Monk TH, Berman SR, Kupfer DJ. De Pittsburgh Sleep Quality Index: een nieuw instrument voor psychiatrische praktijk en onderzoek. Psychiatrisch onderzoek. 1989; 28 (2): 193-213. Epub 1989/05/01. pmid: 2748771.
    • 30. Lima MG, Bergamo Francisco PM, de Azevedo Barros MB. Slaapduurpatroon en chronische ziekten bij Braziliaanse volwassenen (ISACAMP, 2008/09). Sleep Med. 2012; 13 (2): 139-44. Epub 3 december. Pmid: 22137111
    • 31. Supartini A, Honda T, Basri NA, Haeuchi Y, Chen S, Ichimiya A, et al. De impact van slaaptijd, slaapduur en slaapkwaliteit op depressieve symptomen en zelfmoordgedachten bij Japanse eerstejaars: de EQUSITE-studie. Slaapstoornis. 2016; 2016: 8737654. Epub 3 maart 2016 pmid: 27042358
    • 32. Cappuccio FP, D’Elia L, Strazzullo P, Miller MA. Slaapduur en sterfte door alle oorzaken: een systematische review en meta-analyse van prospectieve studies. Slaap. 2010; 33 (5): 585-92. pmid: 20469800
    • 33. Cappuccio FP, Cooper D, D’Elia L, Strazzullo P, Miller MA. Slaapduur voorspelt cardiovasculaire uitkomsten: een systematische review en meta-analyse van prospectieve studies. Eur Heart J. 2011; 32 (12): 1484–92. Epub 7 februari 2011. Pmid: 21300732
    • 34. Clark AJ, Salo P, Lange T, Jennum P, Virtanen M, Pentti J, et al. Aanvang van verminderde slaap en cardiovasculaire risicofactoren: een longitudinaal onderzoek. Slaap. 2016; 39 (9): 1709-18. pmid: 27397560
    • 35. Pilcher JJ, Ott ES. De relaties tussen slaap en metingen van gezondheid en welzijn bij studenten: een aanpak met herhaalde metingen. Gedragsgeneeskunde (Washington, DC). 1998; 23 (4): 170-8. Epub 1998/03/12. pmid: 9494694.
    • 36. Lu K, Chen J, Wu S, Chen J, Hu D. Interactie van slaapduur en slaap Kwaliteit van de prevalentie van hypertensie bij volwassen Chinese mannen. J Epidemiol. 2015; 25 (6): 415–22. Epub 25 april 2015. Pmid: 25912096
    • 37. Lou P, Zhang P, Zhang L, Chen P, Chang G, Zhang N, et al. Effecten van slaapduur en slaapkwaliteit op de prevalentie van diabetes mellitus type 2: een 5-jarig vervolgonderzoek in China. Diabetesonderzoek en klinische praktijk. 2015; 109 (1): 178–84. pmid: 25934527
    • 38. Lou P, Chen P, Zhang L, Zhang P, Yu J, Zhang N, et al. Relatie van slaapkwaliteit en slaapduur tot diabetes type 2: een populatie-gebaseerd cross-sectioneel onderzoek. 2012; 2 (4). % J BMJ Open
    • 39. Lou P, Chen P, Zhang L, Zhang P, Chang G, Zhang N, et al. Interactie van slaapkwaliteit en slaapduur op verstoorde nuchtere glucose: een populatie-gebaseerd cross-sectioneel onderzoek in China. BMJ Open. 2014; 4 (3): e004436. pmid: 24625639
    • 40. Kim TK, Lee HC, Lee SG, Han KT, Park EC. Het gecombineerde effect van slaapduur en kwaliteit op de geestelijke gezondheid van de strijdkrachten van de Republiek Korea. Mil Med. 2016; 181 (11): e1581 – e9. pmid: 27849493
    • 41. Chandola T, Ferrie JE, Perski A, Akbaraly T, Marmot MG. Het effect van een korte slaapduur op het risico op coronaire hartziekten is het grootst bij mensen met slaapstoornissen: een prospectieve studie van het Whitehall II-cohort. Slaap. 2010; 33 (6): 739–44. pmid: 20550013
    • 42. Rod NH, Kumari M, Lange T, Kivimaki M, Shipley M, Ferrie J. Het gezamenlijke effect van slaapduur en verstoorde slaap op oorzaak-specifieke mortaliteit: resultaten van de Whitehall II cohortstudie. PLoS One. 2014; 9 (4): e91965. eCollection 2014. pmid: 24699341
    • 43. Hoevenaar-Blom MP, Spijkerman AM, Kromhout D, van den Berg JF, Verschuren WM. Slaapduur en slaapkwaliteit in relatie tot 12 jaar incidentie van hart- en vaatziekten: de MORGEN-studie. Slaap. 2011; 34 (11): 1487–92. pmid: 22043119
    • 44. Ramsawh HJ, Stein MB, Belik SL, Jacobi F, Sareen J. Relatie van angststoornissen, slaap kwaliteit en functionele beperking in een steekproef uit de gemeenschap J Psychiatr Res. 2009; 43 (10): 926–33. Epub 9 maart. Pmid: 19269650
    • 45. Gregory AM, Buysse DJ, Willis TA, Rijsdijk FV, Maughan B, Rowe R, et al. Associaties tussen slaapkwaliteit en angst- en depressiesymptomen in een steekproef van jongvolwassen tweelingen en broers en zussen. J Psychosom Res. 20 11; 71 (4): 250-5. Epub 20 mei. Pmid: 21911103
    • 46. Cappuccio FP, D’Elia L, Strazzullo P, Miller MA. Slaapduur en sterfte door alle oorzaken: een systematische review en meta-analyse van prospectieve studies. Slaap. 2010; 33 (5): 585-92. PMC2864873. pmid: 20469800
    • 47. Ohkuma T, Fujii H, Iwase M, Ogata-Kaizu S, Ide H, Kikuchi Y, et al. U-vormige associatie van slaapduur met metabool syndroom en insulineresistentie bij patiënten met diabetes type 2: de Fukuoka Diabetes Registry. Metabolisme. 2014; 63 (4): 484-91. Epub 7 december. Pmid: 24411997
    • 48. Jackson CL, Patel SR, Jackson WB, Lutsey PL, Redline S. Overeenkomst tussen zelfgerapporteerde en objectief gemeten slaapduur bij blanke, zwarte, Spaanse en Chinese volwassenen in de Verenigde Staten: multi-etnische studie van atherosclerose. Slaap. 2018; 41 (6). pmid: 29701831.
    • 49. Cespedes EM, Hu FB, Redline S, Rosner B, Alcantara C, Cai J, et al. Vergelijking van zelfgerapporteerde slaapduur met actigrafie: resultaten van de Hispanic Community Health Study / Study of Latinos Sueño Ancillary Study. American Journal of Epidemiology. 2016; 183 (6): 561–73. pmid: 26940117
    • 50. Lauderdale DS, Knutson KL, Yan LL, Liu K, Rathouz PJ. Zelfgerapporteerde en gemeten slaapduur: hoe vergelijkbaar zijn ze? Epidemiologie. 2008; 19 (6): 838–45. pmid: 18854708

    Lees Meer