Evaluatie van een drukplaat voor detectie van kreupelheid van de achterpoten bij katten

Evaluatie van een drukplaat voor detectie van kreupelheid van de achterpoten bij katten

mei 4, 2020 0 Door admin

Translating…


CBD Olie kan helpen bij artrose. Lees hoe op MHBioShop.com


Huile de CBD peut aider avec l’arthrose. Visite HuileCBD.be


 

  • Loading metrics

Open Access

Peer-reviewed

Research Article

  • Eva Schnabl-Feichter, 
  • Alexander Tichy, 
  • Barbara Bockstahler
PLOS

x

Abstract

Detection of lameness in cats can be very time-consuming and frustrating. Feline studies have shown that the success of treatment can be evaluated by measurement of the ground reaction force (GRF). However, the possibility of multiple limb involvement or the presence of a compensatory mechanism has not been investigated. Furthermore, there has been no research in cats on possible differences in GRFs between those with stifle problems and those with hip problems, as reported in dogs. In this study, we compared temporospatial parameters and GRFs in 20 lame cats after femoral head and neck ostectomy (FHO) or stifle disease to those in 15 healthy cats. An orthopedic examination was performed in all cats and radiographs were obtained to confirm the disease. GRFs, including peak vertical force (PFz), vertical impulse (IFz), time to PFz, and temporospatial parameters, including step length, paw contact area, and stance phase duration, were calculated. We also calculated the symmetry index (SI) in the forelimbs and hind limbs. The GRFs were normalized to total force (% TF). We found that the IFz (% TF) and PFz (% TF) were lower in the affected limb than in the other limbs in the lame cats. When the lame cats were compared with the sound cats, this difference was only significant for IFz (% TF). The SI values for the PFz and IFz were significantly higher in the hind limbs than in the forelimbs in the lame cats group but there was no difference in the SI according to whether the problem was in the hip or stifle. There were also differences in stance phase duration and paw contact area in both the forelimbs and hind limbs between the sound group and the lame group. There was no difference in PFZ (% TF) or IFZ (% TF) in the affected limb between the lame cats with stifle and those after FHO; however, there were changes in time to PFz and step length. In conclusion, mild to moderate lameness can be detected and measured in cats using pressure plates. The compensatory mechanisms in cats at a walk appear to involve shifting the weight to the other three legs without favoring either the contralateral or the diagonal limb.

Citation: Schnabl-Feichter E, Tichy A, Bockstahler B (2020) Evaluation of a pressure plate for detection of hind limb lameness in cats. PLoS ONE 15(4): e0231904. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0231904

Editor: Carlos E. Ambrósio, Faculty of Animal Sciences and Food Engineering, University of São Paulo, BRAZIL

Received: December 9, 2019; Accepted: April 2, 2020; Published: April 22, 2020

Copyright: © 2020 Schnabl-Feichter et al. This is an open access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License, which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original author and source are credited.

Data Availability: All relevant data are within the manuscript and its Supporting Information files.

Funding: The authors received no specific funding for this work.

Competing interests: The authors have declared that no competing interests exist.

Introduction

Several methods have been developed to differentiate a normal gait from an abnormal one [1]. However, these methods tend to be subjective, e.g., direct visual observation of gait during locomotion [2, 3]. Assessment of gait is particularly challenging in cats because they do not like to move around in unfamiliar surroundings and need time to acclimatize. Furthermore, cats often adopt a crouched position in the consulting room, making it even more difficult to evaluate gait [4, 5]. Much effort has been made to establish objective outcome measurements in cats [611]. The main advantages of measuring ground reaction force (GRF) are less observer bias (meaning less subjectivity) and the ability to collect and store data [9].

In recent years, there has been increasing interest in gait analysis in cats [611]. Pressure plates are often used to measure temporospatial parameters and GRFs, including PFz (peak vertical force) and IFz (vertical impulse). These measurements have been confirmed to be reliable and comparable from breed to breed [10, 11]. Measurement of GRFs (PFz and IFz) can detect lameness in dogs and cats [1215]. Furthermore, the symmetry index (SI), which assesses the degree of symmetry between the forelimbs and hind limbs, can be used to determine whether an animal is clinically sound or lame [1215].

Historically, lameness was considered uncommon in cats and a rare reason for a visit to a veterinary hospital [4, 5]. However even if pathological changes on radiographs are common in cats [1619], it is an infrequent cause of lameness [17]. Whether or not there is multiple limb involvement or a compensatory mechanism in cats is unknown. Objective gait analysis has been used to investigate osteoarthritis [12, 13, 20] and pain [21] in cats. There has been research on the effects of cranial cruciate disease in cats both experimentally [22] and in vivo [23] as well as a case report on the effects of bilateral FHO in a cat [24]. However, to our knowledge, there have been no studies of lameness or possible compensatory mechanisms in cats.

The aims of the study were to determine the ability of a pressure-sensitive mat to detect hind limb lameness in cats at a walk, differentiate their gait from that of sound cats, confirm if there is any compensatory distribution of force (e.g. to the contralateral hind limb or to one of the forelimbs), and determine if differences in GRFs and temporospatial parameters could be detected in cats after femoral head and neck ostectomy (FHO) or stifle joint disease. We hypothesized that lame cats would have lower PFz and IFz values in the affected hind limb and that the compensation would be in the contralateral hind limb and not in the diagonal forelimb. We also hypothesized that the GRFs would be significant lower in cats with stifle joint disease than in cats with lameness after FHO.

Material and methods

Animals

This non-randomized prospective study was approved by the Institutional Ethics and Animal Welfare Committee of the University of Veterinary Medicine Vienna/Austria and was performed in accordance with Good Scientific Practice guidelines and national legislation (reference number 13/10/2017). All owners who participated with their cats in the study signed a written consent.

The study included 20 client-owned cats with previously (> 1 year ago) performed unilateral femoral head and neck ostectomy (n = 13) or stifle (n = 7) joint disease and lameness that could be detected by a board-certified surgeon (ESF) either on orthopedic examination or from pressure plate measurements (LC group). The cats in this group where otherwise healthy and did not have any other neurologic or orthopedic disease. This group consisted of fifteen domestic shorthaired cats, two Maine Coons, one Persian, one British Shorthair, and one domestic longhaired cat. All clinical, neurological, and orthopedic examinations were performed by the same surgeon (ESF). Radiographs of the hip and stifle joints were obtained during the initial examination. None of the cats showed high-grade lameness, such as non-weight-bearing or toe-touching only (4/5 or 5/5). The LC group included two intact males, fifteen neutered males, and three spayed females of mean age 7.8 ± 3.9 (range, 1.8–16.0) years. Further descriptive data for the LC group are shown in Table 1.

The data collected for the LC group were compared with those for 15 client-owned domestic shorthaired control cats (NLC group) that had been investigated in a previous study [8, 9]. These cats had been free of any lameness and had normal clinical, orthopedic, and neurological findings with no radiographic signs of pathology. This group consisted of seven neutered males and eight spayed females with a mean age of 7.2 ± 4.2 (range, 2.6–14.9) years.

Experimental protocol and equipment

All clinical and radiographic examinations and pressure plate measurements were performed at the University of Veterinary Medicine in Vienna. The gait measurements in the LC group were performed on initial presentation in the same dedicated quiet room with the owner and two researchers present, as in the NLC group. The data were collected using a 203.2-cm × 54.2-cm Zebris FDM Type 2 pressure plate (Zebris Medical GmbH, Allgäu, Germany), which contains 15,360 sensors, has a sampling rate of 100 Hz, and is mounted in the middle of a 7-m runway. This pressure-sensitive plate was covered with a rubber mat to prevent slipping and remain hidden from the cat. All measurements were video-recorded using a Panasonic NV-MX500 camera. The data obtained were stored using WinFDM software (v1.2.2; Zebris Medical) and processed using specially developed software (Pressure Analyzer 1.3.0.2; Michael Schwanda).

After a few minutes of acclimatization in the gait analysis room, the cat was encouraged with toys, food, and verbal and visual stimuli to cross the pressure-sensitive plate in a straight line, sometimes with a portable cartoon wall placed on one side of the walkway. Gait cycles were excluded when there was an apparent change in velocity (trotting or stopping), when the cat left the plate, or when it turned is head. As described previously [10, 11], a measurement was deemed to be valid if the cat crossed the plate at least three times, allowing for at least five valid step cycles to be measured.

Data processing and outcome parameters

Gait velocity was recorded from the left forelimb. The gait parameters evaluated were PFz (N), IFz (N), time to PFz (% StPh), step length (m), paw contact area (cm2) and stance phase duration (SPD, seconds). The GRF data were normalized to percent total force (% TF) as recommended by other investigators [10, 25]. The symmetry index (SI %) was calculated from the PFz and IFz for the forelimbs and hind limbs.

The SI for the contralateral limb pair was calculated using the formula [10, 11]: where, SI is the symmetry index, X is the given value for PFz or IFz, abs is the absolute number, FL is the left forelimb, and FR is the right forelimb. Hind limb symmetry was calculated so that an SI of 0% would represent perfect symmetry between the contralateral limb pair and therefore would mean no lameness.

All lame legs, regardless of which side, were assigned to be the left hind limb for more detailed comparison between the two study groups and the different limbs. Accordingly, the right hind limb was always the contralateral limb, the left forelimb was always the ipsilateral limb, and the right forelimb was the diagonal limb.

Statistical analysis

The data for the NLC group were obtained in a previous study [10, 11]. The Kolmogorov-Smirnov test was used to analyse the assumption of normal distribution of the parameters in the LC group. Descriptive statistics were calculated for each parameter. The data are presented as the mean and standard deviation. A general linear model with repeated measures was used to compare the lame, contralateral, ipsilateral, and diagonal limbs between the LC and NLC groups. Each parameter was compared using an independent-samples t-test to detect statistically significant differences between the LC and NLC group and between stifle and hip disease in the LC group. We used Sidak´s alpha correction procedure to avoid alpha accumulation due to multiple testing. All statistical analyses were performed using SPSS statistical software version 24 (IBM Corp., Armonk, NY, USA). A p-value

Results

All data were normally distributed. There was no significant difference in the body weight between the LC group and NLC group (4.9 ± 1.3 [3.2–8.1] kg vs. 5.0 ± 1.1 [8–6.6] kg or in mean gait velocity (0.58 ± 0.14 [0.30–0.85] m/s vs. 0.70 ± 0.09 [0.52–0.83]).

Ground reaction forces

The GRF and temporospatial parameters measured in the LC and NLC groups are summarized in Table 2 while the measurements for cats with hip disease and those with stifle disease in the LC group are compared in Table 3.

There was a statistically significant difference (p Fig 1). There was no significant difference in GRFs in the LC group according to whether the disease affected the stifle joint or the cats had a FHO. Comparing the LC and NLC groups, the general linear model revealed a significant effect (p = 0.008) of leg and group (lame vs. non-lame) for IFz (% TF). Specifically, the IFz (% TF) was significant lower in the affected limb in the LC group than in the reference leg in the NLC group (p = 0.001).

thumbnail

Fig 1. Statistically significant differences in the limbs between the LC and NLC groups.

The arrows are pointing towards the higher values. The grey shaded arrows indicate the LC and the black arrows indicate the NLC. *p = 0.000, **p = 0.001, ‘p = 0.002, p = 0.003, #p = 0.036, CO = contralateral, DI = diagonal, IFz = vertical impulse, IPS = ipsilateral, L = lame, LC = lame cats, NLC = sound cats, PCA = paw contact area, PFz = peak vertical force, SL = step length, SPD = stance phase duration, StPh = stance phase, TF = total force, TPFz = time to PFz.

https://doi.org/10.1371/journal.pone.0231904.g001

Symmetry index

In the LC group, the SI for the PFz was 1.69 ± 1.48% in the forelimbs and 3.61 ± 2.27% in the hind limbs and was 3.84 ± 2.64% and 8.81 ± 3.67%, respectively, for the IFz; the respective values in the NLC group were 1.35 ± 0.89% and 3.14 ± 1.79% for the PFz and 1.86 ± 1.39% and 2.40 ± 2.34% for the IFz. The SI values for the PFz and IFz were significantly higher in the hind limbs than in the forelimbs in the LC group (p = 0.001 and p = 0.000, respectively). There was no significant difference in the SI for the PFz between the LC and NLC groups; however, the SI for the IFz was always significantly higher in the forelimbs (p = 0.013) and hind limbs (p = 0.000) in the LC group then in the NLC group. There was no significant difference in the SI according to whether the problem was in the stifle or after FHO in the LC group.

Time to PFz

In the LC group, the time to PFz was significantly later in the ipsilateral and diagonal forelimbs than in the lame and contralateral hind limbs (p = 0.000). There was no significant difference in the time to PFz between the forelimbs or between the hind limbs. The time to PFz was also significantly longer in the forelimbs than in the hind limbs in the NLC group (p Fig 1).

Stance phase duration

In the LC group, the SPD was significantly shorter in the lame limb than in the contralateral, ipsilateral, and diagonal limbs (p = 0.000). However, there was no significant difference in SPD between the ipsilateral forelimb and the contralateral hind limb or between the ipsilateral and diagonal forelimb (Fig 1). In the NLC group, the SPD was significantly longer in the forelimbs than in the hind limbs (p

There was no statistically significant difference in SPD between cats in the LC group according to whether the stifle joint was affected or after FHO. However, in the general linear model, a significant difference between the LC and NLC groups regarding SPD was noted. The SPD was longer in the contralateral limb (p = 0.015), ipsilateral limb (p = 0.025), and diagonal limb (p = 0.010) but not in the lame limb in the LC group when compared with the NLC group.

Step length

The mean step length was 0.49 ± 0.05 m in the LC group and 0.50 ± 0.05 m in the NLC group. There was no difference in step length between the LC and NLC groups or between the limbs. However, in the LC group, the step length was significantly shorter for all four limbs when the stifle joint was affected (lame limb, p = 0.038; contralateral limb, p = 0.036; ipsilateral limb, p = 0.041; diagonal limb, p = 0.005) than after FHO.

Paw contact area

There was no significant difference in mean PCA between the LC group and the NLC group (12.82 ± 1.81 cm2 vs. 12.49 ± 1.87 cm2). However, the PCA was significantly larger in the forelimbs (ipsilateral and diagonal) than in the hind limbs (lame and contralateral) in the LC group (pFig 1) according to whether the stifle joint was affected or after FHO.

Discussion

In this study, we compared a group of lame cats with a group of sound cats and confirmed that lame cats have changes in GRFs and temporospatial parameters in the hindlimb that can be detected by a pressure plate at a walk. This finding confirmed the first part of our hypothesis, i.e., that the IFz (% TF) and PFz (% TF) are lower in the lame limb than in the contralateral limb in lame cats; however, the difference between lame and sound was significant for IFz (% TF) but not for PFz (% TF). We were not able to confirm the second part of our hypothesis. The GRFs measured were comparable in cats with stifle disease or lameness after FHO.

Peak vertical force and vertical impulse are the most commonly used descriptors of normal and pathologic gait [26]. Vertical forces mainly measure weight-bearing and have the greatest magnitude when compared with other orthogonal forces. Those vertical forces are lower than the normal reference levels when lameness is present [26]. Studies have established that normalization of PFz and IFz to the total force (% TF) is adequate and reliable for describing gait in cats and dogs [9, 10, 25]. In particular, the coefficient of variation for IFz is more stable when normalized to TF. Therefore, we normalized it to TF in our research and not to % BM, as is often the case [68, 1215, 2024].

A careful review of the literature showed that PFz and IFz could detect lameness and evaluate the results of treatment in cats [1215, 20, 21], which is consistent with our present finding of a lower PFz (% TF) and IFz (% TF) in the lame limb than in the other three limbs. However, in our study, only the IFz (% TF) and SPD could differentiate between a lame limb and a sound one.

Lameness in dogs has been studied more extensively [2734]. Compensatory mechanisms have been demonstrated for forelimb [2729] and hind limb [3034] lameness in canines. Dogs will shift the load mainly to the contralateral hind limb and not to the forelimbs when attempting to unload an injured hind limb. Therefore, it was concluded that the contralateral hind limb should not be used for control purposes [35, 36]. Another report described compensatory changes in the diagonal forelimb because of hind limb lameness [33]. In contrast, we found no increase in force in the contralateral hind limb between lame and sound cats. Furthermore, there was no significant increase in forces in the forelimb. Therefore, it seems that cats compensate for moderate hind limb lameness by redistributing these forces equally to all other three limbs, without favoring either the contralateral, ipsilateral, or the diagonal sound limb. This finding suggests that the contralateral limb can be used as the control in cats with moderate hind limb lameness when assessing the outcomes after surgery.

It is widely believed that gait analysis can be used to differentiate lame and sound animals. However, a study has reported that 15 of 41 dogs with lameness could not be discriminated from normal dogs at a walk. Three of these dogs even had an SI within the reference range [31]. Investigators in previous studies confirmed that the calculated SI was similar in magnitude between cats and dogs [7, 10, 37]. In our study, we were able to confirm lameness when the SI for the IFz was higher in the hind limbs than in the forelimbs. Furthermore, the SI was higher in both the forelimbs and hind limbs in lame cats than in sound cats, indicating that the gait is more asymmetric overall in lame cats.

Similar to dogs [25, 3740], in our  studie was de PFz (% StPh) groter in de voorpoten van de katten dan in de achterpoten. De kreupele katten in ons onderzoek vertoonden een bijkomend kenmerk, namelijk dat de tijd tot PFz (% StPh) vertraagd was in de diagonale ledemaat in vergelijking met de diagonale ledemaat bij een gezonde kat. Deze bevinding kan compensatie weerspiegelen door de diagonale voorpoot, die is beschreven bij honden [ 33 ]. We konden dit deel van onze hypothese echter niet bevestigen omdat we geen verschillende GRF’s hebben gemeten.

Veranderingen in SPD komen vaak voor bij lamme honden, die een toename van SPD in de diagonaal laten zien voorpoot en contralaterale achterpoot, en een afname van de ipsilaterale voorpoot, tijdens het lopen [ 33 ]. In onze studie was de SPD in alle drie de andere ledematen bij de kreupele katten significant hoger dan bij de gezonde katten. Nogmaals, dit kan een teken zijn dat het gewicht op de andere ledematen wordt verschoven, waardoor het compenseert met de contralaterale, ipsilaterale en diagonale ledematen. Deze bevinding zou ook een verschil in snelheid kunnen weerspiegelen, hoewel de snelheid in onze twee studiegroepen tussen 0,30 en 0,85 m / s lag zonder significant verschil tussen groepen, wat vergelijkbaar is met de snelheden tussen 0,30 en 1,7 m / s in andere rapporten [ 9 ]. Daarom hebben we verschillende snelheden uitgesloten als oorzaak van het verschil in SPD.

Het pootcontactgebied bij onze lamme katten was groter in de voorpoot dan in de achterpoot . Zoals eerder vermeld, was de reden voor deze bevinding de verandering in de krachten op de voorpoot. Of dit al dan niet van toepassing is op alle kreupele katten, moet worden bevestigd door meting van het drukcentrum in verder onderzoek.

Bij honden verstikkende artrose heeft meer invloed op de loopfunctie dan heupartrose, wat resulteert in een grotere afname in GRF’s [ 32 ]. In een onderzoek van Stadigh et al. In 2016 [ 23 ] lieten katten met craniale kruisziekte en verstikte artrose een hogere SI zien voor PFz maar niet voor IFz in de voorpoten en achterpoten. Bovendien toonden de auteurs een herverdeling van het gewicht van de aangedane naar de niet-aangedane ledematen en een verlaagde PFz en IFz voor de lamme ledemaat. De redenen voor de afname van krachten zijn waarschijnlijk instabiliteit van het kniegewricht, spieratrofie, veranderde proprioceptie en een aangepast looppatroon om pijn te voorkomen of te minimaliseren [ 23 a>].

In onze studie waren de PFz en IFz (% TF) bij katten met verstikkende ziekte lager dan die in alle andere ledematen waren maar niet anders dan die bij katten nadat een FHO meer dan een jaar geleden werd uitgevoerd. Daarom konden we niet bevestigen dat kreupelheid als gevolg van een verstikkende ziekte pijnlijker is dan kreupelheid als gevolg van een eerdere FHO bij katten. De tijd tot PFz (% StPh) was echter langer in de contralaterale achterpoot bij katten met een knijpprobleem dan bij katten na FHO. Een reden hiervoor zou kunnen zijn dat het voortbewegen van de ledemaat na de standfase pijnlijker is bij katten met een knijpprobleem of minder pijnlijk bij katten na FHO vanwege de toename van pijn in het heupgewricht.

We konden ook geen verschil in SPD detecteren bij katten naargelang de kreupelheid was toe te schrijven aan een probleem in het kniegewricht of de heup. Omgekeerd was er een significant verschil in staplengte tussen katten met kreupele kreupelheid en katten met kreupelheid na FHO. Deze katten hadden een kortere pas in alle ledematen. Zelfs als de snelheid in beide groepen hetzelfde was, is het mogelijk dat katten met een verstikkende ziekte hun gewicht sneller van de ene ledemaat naar de andere verplaatsen en na FHO meer stappen ondernemen dan katten. We konden echter geen verhoogde impact van knieklachten op de ledematen aantonen en verder onderzoek bij grotere onderzoekspopulaties is nodig. Het zou nuttig zijn om kinematica op te nemen bij het onderzoeken van de veranderingen in het lopen bij katten met problemen met het knieën of heupgewricht. Bovendien heeft een recent onderzoek aangetoond dat driedimensionale kinematica ook kan worden gebruikt bij het evalueren van gewrichtshoeken bij katten. Een multiplanair model heeft het potentieel om klinisch relevante veranderingen in kinematica in detail vast te leggen en ons begrip van kinematische beweging te verbeteren, voorbij wat kan worden bepaald door sagittale en samengestelde sagittale frontale vlaktechnieken. Dit model zou ook een mogelijkheid creëren om de hoeveelheid interne rotatie van het scheenbeen te bepalen in relatie tot het dijbeen in kruisbehoeftige knieën [ 41 ]. p>

Ganganalyse lijkt de gouden standaard te zijn voor de detectie van kreupelheid bij honden [ 1 , 3 , 26 – 30 , 32 36 ]. Desalniettemin hebben onderzoeken aangetoond dat niet alle honden waarvan klinisch wordt aangenomen dat ze kreupel zijn, veranderingen vertonen op de krachtplaat [ 31 , 42 ]. De onderzoekers stelden de hypothese dat bij het meten van GRF’s geen rekening wordt gehouden met bewegingen van het hele lichaam, zodat klinisch kreupele honden normale GRF’s kunnen hebben. We ontdekten daarentegen dat vijf katten niet kreupel waren tijdens visuele ganganalyse; deze katten vertoonden verminderde GRF’s op de plaat en hadden een voorgeschiedenis van een pathologische ziekte die eenzijdige FHO vereiste. Wij zijn van mening dat de moeilijkheden bij het onderzoeken van katten in de spreekkamer het gevolg zijn van hun inherente angst en het niet normaal kunnen lopen in een stressvolle situatie. Het is waarschijnlijk dat de resultaten anders zouden zijn geweest als er video’s waren gemaakt van de katten die thuis vrij rondliepen.

Deze studie heeft enkele beperkingen. Ten eerste hebben we alleen katten opgenomen met milde tot matige kreupelheid, en het is mogelijk dat de totale krachten op de contralaterale achterpoot groter zijn bij katten met ernstigere kreupelheid. Bovendien werden alle katten beoordeeld tijdens het lopen en niet in draf, en hondenstudies hebben aangetoond dat lage kreupelheid beter gemeten kan worden in draf [ 31 a >]. Of dit al dan niet van toepassing is op een kat is onbekend. Het is mogelijk dat onze beoordelingstechniek subklinische kreupelheid niet kon detecteren en verdere studies zijn nodig om kreupelheid bij katten in draf te meten. De steekproefomvang bij katten met een verstikkende ziekte en na FHO is klein. Moeilijkheden bij het vergelijken van deze twee groepen kunnen ook ontstaan ​​door de verschillende onderdrukkingsvoorwaarden, die zijn opgenomen. Deze resultaten moeten daarom zorgvuldig worden geïnterpreteerd. Bovendien is het nog niet bekend of er een verschil is in compenserende mechanismen (bijv. Verhoogde krachten in de contralaterale ledematen) tussen honden en katten.

Conclusie

We hebben aangetoond dat milde tot matige kreupelheid die niet kan worden gedetecteerd door visuele ganganalyse bij orthopedisch onderzoek kan worden gedetecteerd in katten lopen op een drukplaat. Katten lijken kreupelheid te compenseren door de kracht over alle andere ledematen te verdelen en niet uitsluitend naar de contralaterale of diagonale voorpoten zoals bij honden. In deze studie waren we minder in staat om grote veranderingen in GRF’s op te sporen bij katten met knieën dan bij die na FHO. Verdere driedimensionale kinematische onderzoeken bij grotere populaties katten zijn nodig om kreupelheid als gevolg van verschillende pathologische aandoeningen in meer detail te karakteriseren.

References

  1. 1.              DeCamp CE, Johnston SA, Dejardin LM, Schaefer SL. Orthopedisch onderzoek en diagnostische hulpmiddelen. In: Brinker, Piermattei en Flo´s, redacteuren. Handbook of Small Animal Orthopedics and Fracture Repair. 5e ed. Missouri: Elsevier; 2016. p. 1–23.
    • 2.              Vasseur PB, Johnson AL, Budsberg SC, Lincoln JD, Toombs JP, Whitehair JG et al. Gerandomiseerde, gecontroleerde studie naar de werkzaamheid van carprofen, een niet-steroïde ontstekingsremmend medicijn, bij de behandeling van artrose bij honden, J Am Vet Med Assoc. 1995; 206: 807-811. pmid: 7759332
    • 3.              Horstman CL, Conzemius MG, Evans R, Gordon WJ. Beoordeling van de werkzaamheid van perioperatieve orale carprofen na craniale kruisvormige chirurgie met behulp van niet-invasieve, objectieve loopanalyse van het drukplatform, Vet Surg. 2004; 33: 286–292. pmid: 15104637
    • 4.              Perry K. De kreupele kat: het optimaliseren van orthopedisch onderzoek en onderzoek. Companion Anim Pract. 2014; 19: 518–23.
    • 5.              Bennett D, Zainal Ariffin SM, Johnston P. Osteoartritis bij de kat: 1. Hoe vaak komt het voor en hoe gemakkelijk te herkennen? J Fel Med Surg. 2012; 14: 65–75.
    • 6.              Lascelles BD, Findley K, Correa M, Marcellin-Little D, Roe S. Kinetische evaluatie van normaal lopen en springen bij katten, via een drukgevoelig looppad. Vet Rec. 2007; 160: 512-6. pmid: 17435097
    • 7.              Verdugo MR, Rahal SC, Agostinho FS, Govoni VM, Mamprim MJ, Monteiro FOB. Kinetische en temporospatiale parameters bij mannelijke en vrouwelijke katten die over een drukgevoelige loopbrug lopen. BMC Vet Res. 2013; 9: 129. pmid: 23803220
    • 8.              Stadig SM, Bergh AK. Gang- en spronganalyse bij gezonde katten met behulp van een drukmatsysteem. J Fel Med Surg. 2015; 17: 523-9.
    • 9.              Schnabl E, Bockstahler BA. Systematische review van metingen van grondreactiekrachten bij katten. Vet J. 2015; 206: 83-90. pmid: 26118478
    • 10.              Schnabl-Feichter E, Tichy A, Bockstahler B. Variatiecoëfficiënt van grondreactiekrachtmeting bij katten . PLoS One. 2017; 12: e0171946. pmid: 28355209
    • 11.              Schnabl-Feichter E, Tichy A, Gumpenberger M, Bockstahler B. Vergelijking van grondreactiekrachtmetingen in een populatie huiskatten en Maine Coon-katten. PLoS One. 2018; 13: e0208085. pmid: 30540817
    • 12.              Guillot M, Moreau M, d’Anjou MA, Martel-Pelletier J, Pelletier JP, Troncy E Evaluatie van artrose bij katten: nieuwe informatie uit een pilootstudie. Dierenarts Surg. 2012; 41: 328–35. pmid: 22380935
    • 13.              Guillot M, Moreau M, Heit M, Martel-Pelletier J, Pelletier JP, Troncy E.Karakterisering van artrose bij katten en de werkzaamheid van meloxicam met behulp van objectieve instrumenten voor chronische pijnevaluatie. Vet J. 2013; 196: 360–7. pmid: 23416029
    • 14.              Romeinen CW, Conzemius MG, Horstman CL, Gordon WJ, Evans RB. Gebruik van drukplatform ganganalyse bij katten met en zonder bilaterale onychectomie. Am J Vet Res. 2004; 65: 1276–8. pmid: 15478777
    • 15.              Robinson DA, Romeinen CW, Gordon-Evans WJ, Evans RB, Conzemius MG. Evaluatie van de ledemaatfunctie op korte termijn na eenzijdige kooldioxidelaser of scalpel onychectomie bij katten. J Am Vet Med Assoc. 2007; 230: 353–8. pmid: 17269865
    • 16.              ​​ Godfrey DR. artrose bij katten: een retrospectieve radiologische studie. J Small Anim Pract. 2005; 46: 425-9. pmid: 16167592
    • 17.              Hardie EM, Roe SC, Martin FR. Radiografisch bewijs van degeneratieve gewrichtsaandoening bij geriatrische katten: 100 gevallen (1994-1997). J Am Vet Med Assoc. 2002; 220: 628–32. pmid: 12418522
    • 18.              Lascelles BD, Henry JB 3rd, Brown J, Robertson I, Sumrell AT, Simpson W et al. Cross-sectioneel onderzoek naar de prevalentie van radiografische degeneratieve gewrichtsaandoeningen bij gedomesticeerde katten. Dierenarts Surg. 2010; 39: 535–44. pmid: 20561321
    • 19.              Slingerland LI, Hazewinkel HAW, Meij BP, Picavet P, Voorhout G. Crosssectionele studie van de prevalentie en klinische kenmerken van artrose bij 100 katten. Vet J. 2011; 187: 304-9. pmid: 20083417
    • 20.              Moreau M, Guillot M, Pelletier JP, Martel-Pelletier J, Troncy É. Kinetische piek verticale krachtmeting bij katten met coxartritis: gegevensbeheer en acquisitieprotocollen. Res Vet Sci. 2013; 95: 219–24. pmid: 23414968
    • 21.              Romeinen CW, Gordon WJ, Robinson DA, Evans R., Conzemius MG. Effect van postoperatief analgetisch protocol op ledemaatfunctie na onychectomie bij katten. J Am Vet Med Assoc. 2005; 227: 89-93. pmid: 16013541
    • 22.              Herzog W, Adams ME, Matyas JR, Brooks JG. Achterbeenbelasting, morfologie en biochemie van gewrichtskraakbeen in de ACL-deficiënte kattenknie. artrose Kraakbeen. 1993; 1: 243–51. pmid: 154 49511
    • 23.              Stadig SM, Lascelles BD, Bergh AK. Tonen katten met een craniaal kruisbandletsel en artrose een ander gangpatroon en gedrag in vergelijking met gezonde katten? Acta Vet Scand. 2016; 58: 70-9. pmid: 27766970
    • 24.              Rahal SC, Mesquita LR, Kano WT, Mamprim MJ, Carvalho CM, Fabris VE et al. Klinische uitkomst- en ganganalyse van een kat met bilaterale uitgeschoven hoofd-femorale epifyse na bilaterale ostectomie van de femurkop en -hals. Dierenarts Quart. 2016; 36: 115-19.
    • 25.              Voss KI, Wiestner T, Galeandro L, Hässig M, Montavon PM. Effect van hondenras en lichaamsbevestiging op verticale grondreactiekrachten, impulsen en standtijden. VetComp Orthop Traumatol. 2011; 24: 106–12.
    • 26.              DeCamp C. Kinetische en kinematische ganganalyse en de beoordeling van kreupelheid bij de hond. artrose. Dierenartskliniek North Am Small Anim Pract. 1997; 27: 825–40.
    • 27.              Bockstahler BA, Vobornik A, Müller M, Peham C. Compenserende herverdeling van de belasting bij natuurlijk voorkomende artrose van de ellebooggewricht en veroorzaakte dragende kreupelheid van de voorpoten vergeleken met klinisch gezonde honden. Vet J. 2009; 180: 202–12. pmid: 18406183
    • 28.              Adelhadi J, Wefstaedt P, Galindo-Zamora V, Anders A, Nolte I, Schilling N. Load herverdeling bij wandelen en draven Beagles met geïnduceerde kreupelheid van de voorpoten. Am J Vet Res. 2013; 74: 34-9. pmid: 23270343
    • 29.              Braun L, Tichy A, Peham C, Bockstahler B. Vergelijking van verticale krachtherverdeling in de pads van honden met elleboogartrose en gezonde honden. Vet J. 2019; 250: 79-85. pmid: 31383424
    • 30.              Katic N, Bockstahler BA, Mueller M, Peham C. Fourier-analyse van verticale grondreactiekrachten bij honden met eenzijdige kreupelheid van de achterpoten veroorzaakt door degeneratieve ziekte van het heupgewricht en bij honden zonder kreupelheid. Am J Vet Res. 2009; 70: 118–26. pmid: 19119957
    • 31.              Voss K, Imhof J, Kaestner S. Montavon PM. Forceer ganganalyse bij het lopen en draven bij honden met een lage kreupelheid van de achterhand. Vet Comp Orthop Traumatol. 2007; 20: 299–304. pmid: 18038008
    • 32.              Madore E, Huneault L, Moreau M, Dupuis J. Vergelijking van drafkinetiek tussen honden met kniegewricht of heup artrose. Vet Comp Orthop Traumatol. 2007; 20: 102–7. pmid: 17546210
    • 33.              Fischer S, Anders A, Nolte I, Schilling N. Compenserende herverdeling van de belasting bij lopende en dravende honden met kreupelheid van de achterpoten. Vet J. 2013; 197: 746–52. pmid: 23683534
    • 34.              Goldner B, Fischer S, Nolte I, Schilling N. Kinematische aanpassingen aan geïnduceerd bekkenbeen op korte termijn kreupelheid bij dravende honden. BMC Vet Res. 2018; 14: 1-10.
    • 35.              Rumph PF, Kincaid SA, Visco DM, Baird DK, Kammermann JR, West MS. Herverdeling van verticale grondreactiekracht bij honden met experimenteel geïnduceerde chronische kreupelheid van de achterpoten. Dierenarts Surg. 1995; 24: 384-9. pmid: 8585145
    • 36.              Jevens OJ, DeCamp CE, Hauptman J, Braden TD, Richter M, Robinson R.Gebruik van geweld plaatanalyse van gang om twee chirurgische technieken te vergelijken voor de behandeling van craniale kruisbandruptuur bij honden. Am J Vet Res. 1996; 57: 389-93. pmid: 8669774
    • 37.              Corbee RJ, Maas H, Doornenbal A, Hazewinkel HAW. De reactiekrachten van voorpoten en achterpoten van lopende katten: beoordeling en vergelijking met lopende honden. Vet J. 2014; 202: 116–27. pmid: 25155217
    • 38.              Lascelles BD, Roe SC, Smith E, Reynolds L, Markham J, Marcellin-Little D et al. . Evaluatie van drukgangsysteem voor het meten van verticale ledemaatkrachten bij klinisch normale honden. Am J Vet Res. 2006; 67: 277–82. pmid: 16454633
    • 39.              Nordquist B, Fischer J, Kim SY, Stover SM, Garcia-Nolen T, Hayashi K et al. . Effecten van proefherhaling bij klinisch normale Labrador Retrievers. Vet Comp Orthop Traumatol. 2011; 24: 435–44. pmid: 21938309
    • 40.              Souza AN, Pinto AC, Marvulle V, Matera JM. Evaluatie van verticale krachten in de kussens van Duitse herdershonden. Vet Comp Orthop Traumatol. 2013; 26: 6-11. pmid: 23111688
    • 41.              Brown NP, Bertocci GE, Cheffer KA, Howland DR. Een driedimensionaal kinematisch meervlaks model voor bilaterale loopanalyse van de achterpoten bij katten. EEN. 2018; 13 (8): e0197837. pmid: 30080884
    • 42.              Evans R, Horstman C, Conzemius M. Nauwkeurigheid en optimalisatie van de loopanalyse van het krachtplatform in Labradors met craniaal kruisziekte geëvalueerd bij een lopende gang. Dierenarts Surg 2005; 34: 445-9. pmid: 16266335

                       

          

        

      

      

      

    Gearchiveerde tweets

      

        

      

    Laad meer

      

      

    Lees Meer